پنجم، معمولا با توافق خریدار یا وقتی خریدار خیلی شوت باشد قیمت ها به شدت دولا پهنا حساب می شوند. یک مثال می زنم: (دعا کنید با این مثالها سرم به باد نرود!)
دانشگاه تربیت مدرس چند سال پیش یک دستگاه به قیمت حدود 400 هزار یور خرید. من از طریق یک از دوستان قیمت های اولیه آن را فهمیدم. قیمت اولیه دستگاه با 35 درصد سود طرف ایرانی 150 هزار یورو بوده است. بعد دو قطعه 10 هزار یورویی به آن اضافه شد و قیمت آن شد 400 هزار یورو! جالبه که در این اختلاف رقم عجیب و غریب سود شرکت ایرانی 60 هزار یورو زیاد شد و طرف خارجی 120 هزار یورو! یعنی طرف ایرانی برای رسیدن به سود بیشتر حاضر شد 140 میلیون تومان را مفت و مجانی به یک کشور خارجی هدیه دهد!!! از اين هم بدتر اينه که پرفورماي 150 هزار يورويي اول هنوز جزو مدارک دانشگاه وجود دارد ولي کسي به آن توجهي نکرده! و البته براي من سخت است که باور کنم آن استاد به ظاهر محترم که در ضمن بسيار هم معروف است از اين جريان اطلاعي نداشته است. نکته بسيار جالب تر اين است که دستگاه بعد از چند سال تا حالا حتي از توي جعبهاش بيرون هم آورده نشده!
تازه در نظر داشته باشيد قيمت اوليه حساب شده هم با توجه به تحريم ها و انزواي ايران معمولا چند برابر قيمت است! مدتي پيش مي خواستيم قيمت يك ميكروسكوپ را از چند منبع مختلف پيدا كينم. يكي از اين مدلها كه اتفاقا در ايران نمايندگي هم داشت و ما را مستقيما به هيمن نمايندگي لينك داد قيمت دستگاهش با تخفيف دانشگاهي و چك چونه زدن نهايتا حدود 100 هزار يورو شد. خدا ميداند كه نمايندگي ايرانش چقدر هم منت سرمان گذاشت. بعد ما يك قطعه اضافه خواستيم كه گفتند به ايران نمي دهند. ما هم يكي از دوستانمان در آمريكا را پيدا كرديم و خواهش كرديم يك پرفورما با اين قطعه اضافي برايمان بگيرند. فكر مي كنيد قيمت چقدر شده بود؟ كلا فقط 20 هزار دلار! نمي دانيد چه دودي از كله ام بلند شد! تازه اين دوست ما هم مي گويد: اين مدل را مي خواهيد چه كار؟ اين مدل آموزشيه! نه دقت داره نه كيفيت! فكرش را بكنيد اين كمپاني محترم و اين نمايندگي محترم تر تا حالا چند تا از دستگاه واقعا آشغال را قالب كرده اند؟! اگر من كاره اي بودم مي دادم حداقل نماينده اش را به عنوان خيانت به وطن اعدام كنند!