البته این دقیقا همه داستان نیست. یک ضرافتهایی هم وجود داره که گاهي حتی خبره ترین خریداران هم از آنها بی خبرند. وقتی شما سفارش خریدی به یک شرکت می دهید، دقیقا همین حرفهايي كه من تا به حال به شما گفته ام را از فروشنده محترم می شنوید. این که ما یک شرکت دیگر هستم، در کل ایران فقط ما خدمات و آموزش درست و حسابی می دهیم، تازه خارج هم می فرستیمتان! و دقیقا با همین حرفها یک کلاه گشاد سرتان می رود! (البته سر شما که نه سر دانشگاهتان!)
اولا توجه داشته باشید که معمولا قیمت تمام شده دستگاه برای کمپانی سازنده، کمتر از 5 درصد قمیت کل است و حدود 50 درصد قمیت هم شامل خدمات پس از فروش و آموزش می شود. به زبان ساده تر اگر شما هیچ نوع خدماتی دریافت نکنید کمپانی خارجی دو هزار درصد سود از شما گرفته! (چند سال پيش در يكي از همين اولين سمينارهاي نانوتكنولوژي مهندس طراح يكي از كمپاني هاي در پيت را ديدم. صراحتا گفت دستگاهي كه در ايران حدود 110 هزار يورو قيمت دارد با هزينه بسته بندي و ارسال نهايتا 5000 يورو برايشان هزينه دارد!)
دوما معمولا در مورد دستگاه های خیلی پیشرفته آموزش درست و حسابی از طرف ایرانی دریافت نمی کنید. این در حالی است که معمولا طرف ایرانی بین 30 تا 200 درصد سود از شما یا کمپانی خارجی برای همین موضوع دریافت می کند. (اگر یکبار آموزشی دیدید روزی 10 هزار یورو یادتان نرود!)
سوما معمولا دستگاه به گونه ای راه اندازی می شود که تا موقعی که گارانتی آن تمام می شود شما مشغول نصب و عیب گیری آن می شوید و پس از مدت گارانتی دستگاه را مستقیم به انبار تحویل می دهید! چون در ايران هيچ بودجه اي براي تعميرات يا هزينه هاي بعدي دستگاه بعد در نظر گرفته نمي شود. به عبارتي براي يك خرج 100 توماني بايد همان دوندگي هايي را داشته باشيد كه اگر بخواهيد 100 ميليون تومان خرج كنيد! البته این بدترین حالت نیست. شخصا یک دو جین انبار سراغ دارم که هنوز حتی یکی از تجهیزاتشان را باز هم نکرده اند و مستقیما از گمرک تحویل انبار داده اند.
چهارما، خرید دستگاه معمولا اینقدر با تاخیر انجام می شود که پروژه کنسل شده یا دیگر نیازی به دستگاه ندارد. (البته این امر در مورد پروژه های ایرانی که طرف صنعتی ندارند مصداق ندارد!)
ادامه دارد...